ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာများနှင့် အနှေးထုတ်မြေသြဇာများအကြား ကွာခြားချက်မှာ အဘယ်နည်း။

စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဓာတ်မြေသြဇာ အမျိုးအစားများ ပိုမိုများပြားလာပြီး အမျိုးအစားခွဲခြားမှုများ ပိုမိုအသေးစိတ်လာသည်။  ယင်းက လယ်သမားများစွာကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်- ထိန်းချုပ်-ထုတ်လွှတ်သည့် ဓာတ်မြေသြဇာက ဘာလဲ? အနှေးထုတ်မြေသြဇာဆိုတာဘာလဲ။ ထိန်းချုပ်ထားသော လွှတ်တင်ခြင်း နှင့် အနှေးထုတ်မြေသြဇာများ အကြား ကွာခြားချက်များကား အဘယ်နည်း။

I. Controlled-Release Fertilizer ဆိုတာဘာလဲ။

ထိန်းချုပ်ထားသော-ထုတ်လွှတ်သောမြေသြဇာများသည် အပေါ်ယံ၊ အဖုံးဖုံးခြင်းနှင့် တားဆေးများထည့်ခြင်းကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် အာဟာရများ၏ ဆွေးမြေ့ခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်သည့်အချိန်ကို တိုးစေသည်။ ယင်းသည် ဓာတ်မြေသြဇာ၏ အသုံးချနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးကာ ဓာတ်မြေသြဇာ၏ ထိရောက်မှုကို တိုးမြင့်စေပြီး စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ၎င်းသည် စိုက်ပျိုးရေးဝန်ကြီးဌာနမှ မြှင့်တင်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အသုံးများသော ထိန်းချုပ်-ထုတ်လွှတ်သော ဓာတ်မြေသြဇာများကို ဆာလဖာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော (ဓာတ်မြေသြဇာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော)၊ အစေးဖြင့် အုပ်ထားသော၊ နှင့် ယူရီးယား အင်ဇိုင်းတားဆေးများ ဟူ၍ ကျယ်ပြန့်စွာ ပိုင်းခြားထားသည်။  မတူညီသော ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များအပေါ် အခြေခံ၍ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်အမျိုးအစား၊ ရောစပ်ထားသော အမျိုးအစားနှင့် ရောစပ်ထားသော အမျိုးအစားဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြားနိုင်သည်။

II အဘယ်နည်းနှေးကွေးသောမြေသြဇာ?

"ထုတ်လွှတ်ခြင်း" သည် အာဟာရဓာတ်များကို ဓာတုဗေဒပစ္စည်းများမှ အပင်များ တိုက်ရိုက်စုပ်ယူအသုံးပြုနိုင်သည့် ထိရောက်သောပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် လုပ်ငန်းစဉ် (ဥပမာ- ပျော်ဝင်ခြင်း၊ ရေအားလျှပ်စစ်နှင့် ပြိုကွဲခြင်း) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ "ထုတ်လွှတ်မှုနှေးကွေးခြင်း" ဆိုသည်မှာ ဓာတုဗေဒပစ္စည်း၏ အာဟာရထုတ်လွှတ်မှုနှုန်းသည် မြေဆီလွှာတွင် လိမ်းပြီးနောက် အလွယ်တကူ ပျော်ဝင်နိုင်သော ဓာတ်မြေသြဇာများ၏ ထုတ်လွှတ်မှုနှုန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ နည်းပါးပါသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဇီဝဗေဒ သို့မဟုတ် ဓာတုဗေဒလုပ်ဆောင်ချက်အောက်တွင် ပြိုကွဲပျက်စီးနိုင်သည့် အော်ဂဲနစ်နိုက်ထရိုဂျင်ဒြပ်ပေါင်းများ (ယူရီးယား-ဖော်မယ်လ်ဒီဟိုက် UFs) ကို အများအားဖြင့် နှေးကွေးသောမြေသြဇာဟုခေါ်သည်။

III ထိန်းချုပ်ထားသော-ထုတ်လွှတ်မှု နှင့် အနှေးထုတ်မြေသြဇာများအကြား ကွာခြားချက်များ

နှေးနှေးနှင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာနှစ်မျိုးစလုံးသည် အာဟာရထုတ်လွှတ်မှု နှေးကွေးပြီး ရေရှည်အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသည်။ ဤသဘောအရ ၎င်းတို့ကြားတွင် တင်းကျပ်သော ခြားနားမှု မရှိပါ။ သို့သော်လည်း အာဟာရထုတ်လွှတ်မှုနှုန်းကို ထိန်းချုပ်သည့် ယန္တရားနှင့် ထိရောက်မှုအရ၊ အနှေးထုတ်လွှတ်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာများအကြား ကွာခြားချက်များရှိသည်။ နှေးကွေးသော ဓာတ်မြေသြဇာများသည် ဓာတုနှင့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာအချက်များမှတစ်ဆင့် အာဟာရထုတ်လွှတ်မှုနှုန်းကို နှေးကွေးစေပြီး လွှတ်တင်မှုသည် မြေဆီလွှာ pH၊ အဏုဇီဝလုပ်ဆောင်ချက်၊ မြေဆီလွှာအစိုဓာတ်ပါဝင်မှု၊ မြေအမျိုးအစားနှင့် စိုက်ပျိုးရေပမာဏစသည့် ပြင်ပအချက်များစွာကြောင့် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာများသည် ရေတွင်ပျော်ဝင်နိုင်သော မြေသြဇာများကို ထုပ်ပိုးရန်အတွက် အပြင်ဘက်အလွှာကို အသုံးပြုကာ အာဟာရဓာတ်များ နှေးကွေးစွာ ထွက်လာနိုင်စေပါသည်။ အုပ်ထားသော မြေသြဇာအမှုန်များသည် စိုစွတ်သောမြေဆီလွှာနှင့် ထိတွေ့သောအခါ၊ မြေဆီလွှာရှိရေသည် အပေါ်ယံလွှာမှတဆင့် စိမ့်ဝင်သွားပြီး ဓာတ်မြေသြဇာအချို့ ပျော်သွားစေသည်။ ဤပျော်ဝင်နေသော ရေတွင်ပျော်ဝင်နိုင်သော အာဟာရဓာတ်သည် အပေါ်ယံရှိ micropores များမှတဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာနှင့် အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မြေဆီလွှာအပူချိန် မြင့်မားလေ၊ ဓာတ်မြေသြဇာ၏ ပျော်ဝင်မှုနှုန်း မြန်လေဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အမြှေးပါးမှတဆင့် မြန်မြန်ဖြတ်သန်းလေ၊ အမြှေးပါးပိုပါးလေ၊ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှု ပိုမြန်လေဖြစ်သည်။

အာဟာရဓာတ်ပါဝင်မှု ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ထိုနှစ်မျိုးကြားတွင် ကွဲပြားမှုများလည်း ရှိပါသည်။နှေးကွေးသောမြေသြဇာများအများအားဖြင့် တစ်ခုတည်းသော အာဟာရဓာတ်မြေသြဇာများ၊ အဓိကအားဖြင့် နှေးကွေးသော နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်မြေသြဇာများ၊ ရေတွင် ပျော်ဝင်မှုအလွန်နည်းသော တာရှည်ခံနိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်မြေသြဇာများဟုလည်း ခေါ်သည်။ မြေဆီလွှာတွင် အသုံးချပြီးနောက်၊ ဓာတ်မြေသြဇာသည် ဓာတုနှင့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကွဲသွားပြီး နိုက်ထရိုဂျင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်လွှတ်ကာ သီးနှံ၏ နိုက်ထရိုဂျင်လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထိန်းချုပ်-ထုတ်လွှတ်သောမြေသြဇာများသည် အများအားဖြင့် N-P-K ဒြပ်ပေါင်းမြေသြဇာများ သို့မဟုတ် သဲလွန်စဒြပ်စင်များပါရှိသော အာဟာရဓာတ်များ ပြည့်စုံသောမြေသြဇာများဖြစ်သည်။ မြေဆီလွှာတွင် အသုံးချပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့၏ ထုတ်လွှတ်မှုနှုန်းသည် မြေဆီလွှာအပူချိန်ကြောင့်သာ သက်ရောက်သည်။ သို့သော် မြေဆီလွှာအပူချိန်သည်လည်း အပင်ကြီးထွားနှုန်းကို များစွာထိခိုက်စေပါသည်။ အချို့သော အပူချိန်အကွာအဝေးအတွင်း မြေဆီလွှာအပူချိန် တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာများ ထုတ်လွှတ်မှုနှုန်း တိုးလာပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် အပင်ကြီးထွားနှုန်း တိုးလာကာ ဓာတ်မြေသြဇာ လိုအပ်ချက်လည်း တိုးလာပါသည်။

အခြားအချက်မှာ အာဟာရထုတ်လွှတ်မှုနှုန်းသည် မတူညီသောအဆင့်များတွင် အပင်၏အာဟာရလိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီမှုရှိမရှိဖြစ်သည်။ နှေးကွေးသော ဓာတ်မြေသြဇာများသည် အာဟာရများကို ညီညာစွာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး အာဟာရထွက်နှုန်းသည် သီးနှံ၏ အာဟာရလိုအပ်ချက်များနှင့် လုံးဝထပ်တူမကျပါ။ ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်မြေသြဇာများသည် အပင်၏ အာဟာရလိုအပ်ချက်နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသည့်နှုန်းဖြင့် အာဟာရများကို ထုတ်လွှတ်သောကြောင့် သီးနှံ၏ အာဟာရလိုအပ်ချက်ကို မတူညီသော ကြီးထွားမှုအဆင့်များတွင် ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။